blog april

De innerlijke vader

Enige tijd geleden belde een moeder dat haar kind echt hulp nodig had, hij had zulke enorme woede-uitbarstingen, hij trok letterlijk de planken van de muur en het had met zijn vader te maken. Of ik hen kon helpen.

Ze kwamen en ik ging met hem aan het werk, hij was zo vreselijk boos op zijn vader, hij duldde hem ook echt niet in zijn omgeving. Er kon geen goed woord vanaf.

Ik probeerde met hem in een visualisatie met zijn vader te praten, maar er was zo enorm veel woede en boosheid, er kwam geen beweging in.

Wat ik niet vaak doe, is wat ik toen wel deed: dat ik hem zijn vader in de vulkaan heb laten gooien en er een nieuwe vader uit heb laten komen.

Hij mocht zijn vader echt even loslaten en een nieuwe vader laten opstaan. Zijn aardse vader had niet-leuke dingen gedaan en ook al kon hij het niet verwoorden en vertellen, het was niet oké en dus kon hij geen liefde meer voelen voor zijn vader. Soms is dat zo, soms zijn er dingen in ons leven gebeurd die ons verdere leven kunnen bepalen, soms kunnen we diegene dan niet meer in de ogen kijken, maar het is ook een spiegel hoe we door die bepaalde gebeurtenis, dat trauma, over in dit geval onze innerlijke vader zijn gaan denken, maar dat kan elk deel van onszelf zijn.

Onze innerlijke vader staat voor ons Hogere Zelf, ons Goddelijke deel, de verbinding met het spirituele in ons. Denk aan God de Vader. Als die verbinding beschadigd is, is dus de verbinding met ons Hogere Zelf beschadigd en als we dat zien in onze spiegels, dan kunnen we dat herstellen. Dan helen we de verbinding met dat deel in onszelf.

Deze jongen kon heel goed visualiseren en samen maakten we er weer een hele fijne verbinding van met zijn nieuwe innerlijke vader. Iemand waar hij bij terecht kon, iemand waar hij zich veilig bij voelde. Daardoor werd de verbinding met het Goddelijke in hemzelf weer hersteld en kon hij zijn spiritualiteit weer inzetten voor zijn eigen heling en groei.

Dit jongetje was natuurlijk ook een spiegel voor zijn moeder, hij vertelde met zijn gedrag ook iets aan haar. Over haar innerlijke kind en over haar innerlijke ex-man.

We hebben een aantal sessies nodig gehad en een familieopstelling, maar nu gaat het weer goed en is hij veel rustiger geworden en in balans en ook bij haar is er meer vrede gekomen in haarzelf.

Wat is het fantastisch om mensen via het spiegelen verder te kunnen helpen. Door het spiegelen stap je uit het (ver)oordelen en in de observatie, wat vertelt het gedrag van de ander mij. Het maakt dat je zo anders naar de wereld gaat kijken om je heen.

Wil je dit ook leren, op 22 mei begint de Spiegel je Wijs academie, waarin ik coaches, therapeuten en leerkrachten opleid tot spiegelcoach. Er zijn nog een paar plaatsjes, neem contact met me op als je daar belangstelling voor hebt, dan maken we een afspraak voor een vrijblijvende skype om te kijken of het wat voor je is.

Unless you learn to face your own shadows, you will continue to see them in others, because the world outside you is only a reflection of the world inside you (bron onbekend)

maart 2017 communiceren zonder woorden

Blog maart

 

Zoals wellicht de meesten van jullie weten heeft mijn dochter Yanneke een ernstige verstandelijke beperking en klassiek autisme.

Zij kan dan ook niet communiceren, althans niet met woorden.

Sinds vorige week is ze weer in haar broek aan het plassen, terwijl ze gewoon zindelijk is, al jaren.

Ze heeft dit een aantal jaren geleden ook een poosje gedaan. Er was toen onrust op de groep, onrust onder het personeel, veel wisselingen… een hoop “gezeik”, waar zij, ook al toonde ze dat niet zo direct: “pissig” over was.

En ja hoor, dat is ook nu weer het geval, er gaan er twee van de leiding weg en dat hoeft nog niet eens uitgesproken te worden, het wordt gevoeld.

Er is onrust op haar dagbesteding: veel wisselende leiding, een andere cliënt waar ze bang van is. En vorige week was er ook “gezeik” op de manege en meteen had ze minder lol, is ze in zichzelf gekeerd en ontstaat er zo’n dwanghandeling om “zomaar” in haar broek te plassen.

Toen ze op zaterdag thuis was en ze bij mij in eerste instantie ook gewoon keurig op de wc plaste dacht ik dat het allemaal wel mee viel, en meteen na mijn gedachte ging ze dus heel demonstratief in de woonkamer op de grond zitten en plaste.

Ik heb haar verkleed, schone kleren aan gedaan en ik zei: “oke, Yanneke, ben je ergens boos over?” Ze keek me aan en knikte: “JA” ..

Ik zei:” Ik begrijp het lieverd, we zijn er mee bezig om een oplossing te vinden. Het komt goed”.

thumbnail_IMG-20151212-WA0007

Maar vervolgens veranderde er nog niks natuurlijk. Op de woning niet, op de dagbesteding niet en dus kwam de boodschap met wat meer passie (lees agressie) naar buiten en moest ze meermalen gefixeerd worden deze week. Die kwam binnen bij mij, maar ook bij de leiding op de groep.

Toen volgden gesprekken met de dagbesteding, met de teamleiders, er wordt aan gewerkt, maar heeft tijd nodig. Meer konden we niet doen, maar qua energiewerk kunnen we wel meer doen natuurlijk.

En dus mocht ze zaterdag bij me op de behandeltafel. Lekker samen luisteren naar Katy Perry’s Unconditionally. En ondertussen haalde ik haar terug in haar lichaam en mocht ik de rust weer een beetje terugbrengen in haar.

Toen begreep ik dat ik niet alleen haar weer terug mocht brengen in haar lichaam en dus weer terug bij mij als moeder; even terug in de moederschoot, maar dat ik ook zelf meer terug in mijn lichaam mocht komen, na de drukte van het opzetten en lanceren van mijn Academie en het onlineprogramma. Het weer even terughalen van het kind in mij… betekent spiegelend gezien dat ik weer terug ga naar spelend werken, spelend leven… ipv in het harde werken vanuit het hoofd, lief zijn en blijven voor mezelf.

Wat een mooie spiegels zijn het eigenlijk weer…

Ook door gedrag kun je communiceren. En ook al is het niet altijd makkelijk om die spiegel te begrijpen, als je er op deze manier naar kijkt kun je er veel beter mee omgaan, is er geen oordeel.

Wat heeft ze me met haar gedrag al veel geleerd, ben haar wederom ontzettend dankbaar.

2d03afa493ca8abc151f7536690ae24f

februari 2017 loslaten

Als je wilt groeien moet je dingen loslaten..

 

Mijn moeder zei laatst: jeetje wat is het toch vol in de tuin van de buren, enig idee wanneer ze dat gaan opruimen? Bij mij verscheen een glimlach op mijn gezicht en er schoten allerlei herinneringen en gedachtes door mijn hoofd.

Jaren geleden was de tuin van de buren netjes, stonden er potten met planten en een leuk bankje. Ik zag het laatst op oude foto’s.

Ik weet waarom het nu zo is, nee en dan bedoel ik niet de reden waarom ze het niet opruimen, dat begrijp ik óók heel goed, nee ik bedoel: ik snap de spiegel, ik snap de boodschap, ik weet wat die spullen mij te vertellen hebben.

Ik zal het uitleggen:

 

7 jaar geleden woonde mijn oudste dochter nog thuis, nog net, want op 17 februari 2010 hebben we na maanden van agressie moeten besluiten dat het echt niet langer ging, hebben we de moeilijkste beslissing van ons leven moeten nemen en moeten besluiten, het gaat ECHT niet meer thuis, zoveel agressie, bijten, krabben, knijpen. De hele dag door, bijna niet slapen. We hebben haar met een crisisplaatsing moeten laten gaan, veel tijd om te rouwen en het verdriet te voelen was er niet, want na een paar weken kreeg mijn man de diagnose uitgezaaide nierkanker, de tumor die in zijn hoofd zat was niet meer behandelbaar. En weer was er weinig tijd voor rouw en verdriet, ik moest door.

Nu na 7 jaar, jaren van weer leren leven, weer leren genieten, weer volop in het leven staan, nu na die 7 jaar moest ik oud verdriet gaan loslaten om te kunnen groeien, om me, met mijn online business, echt goed neer te zetten.

 

En dus gebeurde er iets wat al jaren niet meer was gebeurd: Yanneke viel me aan en beet, krabbelde en kneep me hard, echt hard. Mijn hand, waar ze haar tanden in had gezet was meteen dik en bloedde flink. Ik begon te huilen, daar op de manege waar het gebeurde. De leiding hielp om haar te fixeren en probeerde mij te troosten.

Ik voelde me in een oude film teruggezet, was weer terug in die oude situatie thuis, toen Gerard nog leefde en ze dagelijks zo was, ik voelde de pijn, het verdriet, de onmacht en tegelijkertijd had ik meteen door dat ik nu dat oude verdriet moest loslaten, dat dit mijn nieuwe groei was en dat Yanneke me weer een stapje hoger bracht, een stap verder op mijn innerlijke weg, dat wat ze haar hele leven al doet.

Thuisgekomen ben ik gaan overgeven, en bleef maar huilen, ’s nachts ook nog aan de diarree. Wat was dat een heftige nacht, de volgende dag was ik letterlijk en figuurlijk helemaal leeg. De huisarts, waar ik heen moest voor een tetanusinjectie en een antibioticakuur nam even goed de tijd om ook het emotionele stuk aan te raken. En toen besefte ik dat het overgeven en de diarree geen toevallige maag-darminfectie was, maar een emotioneel proces van loslaten. Toen kon ik dankbaar kijken naar het hele gebeuren.

Er was een flinke deuk geslagen in die berg verdriet die ergens binnenin verstopt lag.

En om weer terug te komen bij tuin van de buren…

Iedereen om je heen is je spiegel, sommige spiegels zijn heel specifiek. Je buren staan voor je mannelijke en je vrouwelijke kant. En als je daar dan dingen opvallen, als er dingen zijn die je bewondert, of a

waar je je aan ergert, dan zijn het dingen waar je bij jezelf aan moet werken. In dit geval zijn de buren aan mijn linkerkant de spiegel van mijn innerlijke vrouw: het gevoel, de intuïtie en dus ook mijn emoties. Voor mij was het de hele tijd al duidelijk waarom de tuin van de buren vol was en nodig opgeruimd moest, maar dat ging pas gebeuren, als ik mijn emoties had opgeruimd. Dus wat gebeurde er na een paar dagen? Ja, echt waar: mijn buren haalden 3 aanhangers uit de tuin en brachten dat naar de gemeentewerf.

Is het nu klaar dan? Nee, nog niet helemaal… er komt nog een stukje, ik weet het! ik zie het aan de tuin van de buren.

Kom maar op, ik ben er klaar voor. Spiegelen I love it!

#spiegelenisfun #lovemyjob #spiegeljewijs

januari 2017 de positieve spiegel

Januari 2017 De Positieve Spiegel

Een aantal maanden geleden ben ik begonnen aan een nieuwe uitdaging: starten met een nieuwe opleiding.
Leren over een nieuwe visie op ondernemen, ondernemen vanuit het hart, ondernemen met gevoel en dat ook nog eens online.
Het leek me een super aanvulling op mijn coachingspraktijk, de aanvulling om het Spiegelen naar een hoger plan te tillen.
Ik had er super veel zin in, maar poeh…ik vond het ook vreselijk spannend.
De eerste livedag in Apeldoorn kennismaken met allemaal nieuwe mensen, wat voor mensen zouden het zijn, hoe zouden ze zijn, via Facebook had ik sommigen al “gezien” en wat mee gewisseld, maar nu live, oef wat spannend vond ik dat. We zaten met elkaar in die conferentieruimte en daar moesten we onszelf voorstellen en iets over onszelf vertellen, wat je tot nu toe gedaan hebt en wat je wilde gaan doen.
Gelukkig begonnen ze aan de overkant van de tafel. De een na de ander vertelde wat ie deed en al gedaan had. Na elke persoon voelde ik me kleiner worden en mijn onzekerheid groter. “Who am I??? wat doe ik hier, waar begin ik aan”… het schoot allemaal door mijn hoofd. Ik zat tegenover allemaal jonge succesvolle zakenvrouwen, althans zo voelde dat voor mij op dat moment.
Opeens schoot de gedachte in mijn hoofd: “ Hallo Marian, denk eens aan het spiegelen!
Typisch voorbeeld van de positieve spiegel, toch?.”

De positieve spiegel is dat wat je bewondert in de ander, maar waarvan je denkt dat je het zelf niet hebt, maar je hebt het wel, anders kun je het in de ander niet herkennen en dus hoef je dat alleen te bevestigen in jezelf!

Dus ik sprak mezelf toe en geloof me, in stilte voerde ik een heel gesprek met mezelf.
“Jeetje, zij is succesvol!! Oké, oké”, zei ik tegen mezelf: “Ik ben ook succesvol, want ik kan het zien, ik kan het herkennen, dus ik moet het alleen maar bekrachtigen in mezelf.”
En de volgende, ik dacht: “Poeh, wat is zij wijs en intelligent!” “Ja Marian”, zei ik weer tegen mezelf,” jij bent ook wijs en intelligent, ieder heeft zijn eigen wijsheid… kom op, je weet toch alles van Spiegelen?”
“En dat de meesten zo makkelijk contact maakten met anderen en zich zo openstelden, pfff dat is iets wat ikzelf echt lastig vind, maar oké ik zie het in de ander en dus heb ik het zelf ook, het is misschien spannend, maar ga het gewoon aan… stap er overheen, bevestig het in jezelf…”, Zo sprak ik mezelf toe en probeerde het ook meteen toe te passen.

IMG_8312

En toen….., toen voelde ik dat ik diep ademhaalde en rechterop ging zitten en dacht: : “ ik ga het aan, ben niet voor niets aan deze onderneming begonnen”. Het werkte, ik voelde me zekerder, wijzer en opener.

En wauw wat brengt het me veel, nu al, na ruim 3 maanden vind ik het lifechanging. Gaat alles van een leien dakje? Nee niet bepaald. Zitten er hobbels in de weg?… behoorlijk, sommige lijken eerder bergen, maar ik ga ze aan en ze brengen me verder op mijn weg en het spiegelen helpt me daar zo enorm bij. Elke gebeurtenis, elke hobbel spiegel ik weer en dat geeft me inzichten, dat geeft groei en brengt me dichter bij mijn missie, dichter bij mijn doel. En dat, dat gun ik jou ook!

Stel daarom gerust ook je vragen over dingen, waar jij tegenaan loopt en hoe je dat spiegelend zou kunnen bekijken, dan schrijf ik er een blog over, of neem er een vlog over op, (dat is nog een hele uitdaging voor me), maar daag me gerust uit, ik ga het aan. Als jij me een vraag over het Spiegelen stelt over een item uit jouw leven en waar je meer over wilt weten, ga ik er mee aan het werk voor jou, wie weet ga ik naar aanleiding van die vragen wel een webinar houden..
Vind je dat toch wat te spannend , maar wil je toch meer weten? Je kunt zeer binnenkort al kennismaken met de positieve spiegel, ik ben bijna klaar met de gratis kennismakingsles over de positieve spiegel, met leuke opdrachten erbij, zodat je echt al even zelf aan de slag kunt ermee en het gaat ervaren, wat het voor jou kan betekenen.

 

En het mooie is, het werkt echt, van de week hoorde ik nog terug van een andere cursist, dat ze inderdaad eerst mijn onzekerheid voelde, tijdens die eerste livedag, maar dat dat al snel veranderde in kracht. Zo mooi om te horen was dat! Dat betekent dat het toepassen van hele simpele technieken, dus zelfs meteen al voor anderen zichtbaar resultaat biedt.

spiegel1Op Facebook is nu ook een besloten spiegelcommunity gestart, wil je lid worden, meld je aan… daar kun je je vragen stellen in het kader van het spiegelen.
https://www.facebook.com/groups/287594834977044/

Natuurlijk is het spiegelen best confronterend, je wordt namelijk geconfronteerd met stukken in jezelf, waar je naar mag kijken en die je mag transformeren.
Wil je er wel mee kennismaken, maar liever niet zo open in een groep, dan mag je natuurlijk contact met me opnemen, voor bv. een persoonlijke sessie, hier in de praktijk of via Skype.

Ik hoop tot snel…

-Als jij wilt dat anderen anders op JOU reageren,
verander dan de manier waarop JIJ reageert op anderen-
                                              ( Timothy Leary)

Blog augustus 2016

Al meer dan een jaar was ik aan het twijfelen wat ik wilde met mijn website. En daarnaast realiseerde ik me dat ik het spiegelen als belangrijkste onderdeel van mijn werk zie en dat ook groter wil gaan neerzetten. Meer mensen ermee in aanraking brengen. Ik ben me gaan verdiepen in de mogelijkheden en kwam via Facebook bij een gratis webinar van Dolly Heuveling en Simone Levie terecht. 

Meer lezen