Blog | De verdieping in… | December 2018

De verdieping in… 

“Ik wil heel graag een afspraak maken om eens samen naar mijn innerlijke man en vrouw te kijken”, zei een van de deelnemers van mijn online programma. “Want ik heb het gevoel dat er meer opgelost mag worden dan er in het programma aan bod komt.” Dus maakten we een afspraak om een sessie via skype te doen.  Vandaag was het zover.

Ik vroeg haar naar haar sollicitatiegesprek, wat ze onlangs had. “Wat denk je?, ik ben aangenomen”, vertelde ze.  Ze vertelde dat ze zo’n behoefte had aan iets voor haarzelf, en had weer een baan in haar oude vakgebied aangenomen als verzorgende bij ouderen.

Ze maakte ondertussen de A4tjes met IK en met innerlijke vrouw/voelen en een met innerlijke man/doen. Ze legde IK in het midden en rechts van IK lag het blaadje met innerlijke vrouw/voelen en links lag het blaadje met innerlijke man/doen.

De man en de vrouw lagen dus omgewisseld, dat maakt dat de emoties heftig gevoeld worden en er weinig uit je handen komt. In haar eigen energie, haar ik-blaadje ervaarde ze weinig steun en begrip, dat hebben we haar gegeven. 

Daarna stapte ze in haar voelen/ de innerlijke vrouw en daar werd ze enorm naar achteren getrokken, ze zat echt vast aan oude emoties en het voelde donker en zwaar. Dat hebben we licht gemaakt en het oude losgemaakt. We vulden haar op met gouden zonlicht, zelfliefde en zelfvertrouwen.

En terwijl ze daar zo stond en het nieuwe gevoel haar vulde, voelde ik opeens ook dat haar werk een verdieping zou gaan krijgen. Ze heeft namelijk ook een praktijk als medium. Maar ze mag het nu op een nieuwe manier gaan doen, echt voelen wat ze voelt. En die verdieping mag ze ook ingaan als verzorgende van de ouderen. Die mogen door haar gaan ervaren dat ze niet bang hoeven te zijn voor de dood. Ze mag voor hen de poort zijn, gewoon zonder dat ze het gaat prediken maar gewoon door te zijn.

Wat voelde het nu al anders, maar toch zijn we nog meer de verdieping in gegaan, want we hebben ook de diepere spiegels neergelegd. De man en de vrouw in jezelf bestaan ook weer uit een mannelijk en een vrouwelijk deel. Het vrouwelijke deel had speelsheid, lichtheid, overgave, aarding, zelfliefde en stabiliteit nodig.

Bij het mannelijk deel vh voelen voelde ze steeds naar achteren trekken en naar voren duwen. Ik zei “Er is iemand, die je vasthoudt aan het verleden maar je tegelijkertijd ook naar de toekomst duwt, want hij weet dat je vooruit moet.” “ja ik weet wie het is, het is mijn tweelingziel, we hebben elkaar jaren geleden ontmoet en afgesproken, we hebben alleen gepraat, maar het is abrupt afgebroken en niet goed afgesloten.” We hebben het losgemaakt en aangevuld. 

Toen de delen verbonden en de onvoorwaardelijke liefde een brug laten zijn tussen het mannelijke en het vrouwelijke deel van het voelen. De liefde stroomde prachtig, wat een verdieping in het voelen kwam er zo.

In die tijd was haar gevoel heel heftig en dat heeft ze ook met haar man besproken en verteld dat ze wilde scheiden. Hij gaf haar alle ruimte en steun, maar gaf aan dat hij op dat moment niet wilde scheiden, als het de bedoeling is dat jullie bij elkaar komen, doe ik een stap opzij en zal ik je in alles steunen, maar niet nu op dit moment. Dat kwam allemaal weer boven toen ze op haar innerlijke man/ het doen stond.

Daar op dat blaadje voelde je de wisseling tussen haar huidige man en haar tweelingziel. De man had respect nodig en toen vertelde ze hoe haar man had gereageerd op haar liefde voor haar tweelingziel. “Wauww respect”, zei ik, “wat een steun van je man”.  Grappig was dat ze in het begin op haar ik-blaadje steun en begrip nodig had van haar man. Maar haar man had dat ook van haar nodig.

En hoewel ze op die plek ook veel haar tweelingziel voelde en de aanvullingen ook vooral op deze man sloegen, verschoof het beeld nadat we de diepere spiegels deden naar haar huidige man en mocht ze haar tweelingziel loslaten en de verdieping in met haar huidige man, mocht ze hem weer opnieuw voelen en met andere ogen zien.

Prachtig om die onvoorwaardelijke liefde te voelen stromen en die liefde tussen je innerijke man en vrouw te zien verdiepen. Ik sloot af met een gedicht over de spirituele partnerschapsbelofte van Leny Stam, een vroegere leermeester van mij.

Spirituele partnerschapsbelofte
In onszelf ontmoeten wij
Onze geliefden, weerspiegeld
In de aardse werkelijkheid.

Samenkomend in de lente
Als de maan en de zon
Als de bruid en de bruidegom.

Man en vrouw zijn wij
Verschillend maar toch één
Gedeeld en weer verbonden.

Verlangende harten
In de hartstocht van het leven
Doven in regen van onbegrepen verdriet.

Met elke slag
Straalt het hart licht
In de donkere kamers van onwetendheid.

Houden van jezelf
Leert houden van de ander
In tere tinten van onvoorwaardelijke liefde.

Vertrouwen in het leven
Vertrouwen in elkaar
Verdronken en weer opgestaan.

Vergeving naar wie ons heeft gevormd
In de groei van ons leven
Verantwoordelijkheid nu, naar onze eigen vorm.

Gelukkig de man, gelukkig de vrouw
Zij zijn de aarde en de kosmische verbondenheid
In de eeuwige spiraal van het leven.

Gelukkig het innerlijke kind
Dat in de zuiverste diepten van de ziel
Zich met deze spiraal verbindt.

Reik naar elkaar
Zoek samen nar de lijn
Die de liefde en de kracht verbindt.

Hoor elkaars melodie
In een eeuwige dans
Van ontmoeten, delen en verbinden.

Van Leny Stam uit “voorbij het verlangen 

Blog | Op zijn kop | November 2018

De wereld op zijn kop

Vandaag kwam er een vrouw die maar tegen blokkades aan blijft lopen in haar leven.  Na ons inleidende gesprek werd me al snel duidelijk dat het ‘probleem” op de vader-moederlijn lag.

Op mijn vraag hoe de band met haar moeder was, gaf mijn cliënte in eerste instantie als antwoord: ja dat was altijd prima, ze was mijn beste vriendin. Het is minder geworden toen ik het huis uit ben gegaan. En ik ben lang thuis blijven wonen en eigenlijk nu ik erover nadenk, heb ik altijd voor mijn moeder gezorgd, ze is al zo lang ik me kan herinneren rug patiënt en ik zorgde als 10 jarige al voor haar.

“Dat maakt mij al wel duidelijk dat je moeder ws. niet op de goede plaats ligt.” En dat bleek ook wel. Ze plaatste het blaadje van de moeder voor zich, tussen haar vader, die naast haar lag en haar in. Haar pap was inmiddels de mantelzorger, doet alles en de kinderen, zo ook mijn cliënte doen veel om hem daarin te ondersteunen. Moeder geeft aan niks meer te willen wat ze niet leuk vindt, niks meer te willen eten wat ze niet lekker vindt en ze is nog steeds behoorlijk veeleisend.

Op haar IK-blaadje voelde het best goed, oké, ze was wel moe, en had rust nodig. Ik legde haar uit, dat de moeder achter/ onder haar hoort en dat ze haar moeder nu op de plek van de vader had neergelegd en haar vader op de plek van de innerlijke man. Toen ik haar moeder achter haar legde draaide haar maag zich om, werd ze beroerd. Haar hele bekende wereld stond op zijn kop. 

Haar hele leven was zij de moeder geweest van haar moeder, had zij voor haar moeder gezorgd en haar vader had ook veel verzorgende taken gehad. Het kostte wat tijd tot het rustig werd in haar. Haar moeder mocht meer verantwoordelijkheid nemen en mocht beseffen dat dit niet de “normale gang van zaken” was.

Moeder had zelf ook geen steun ervaren van haar moeder. Oma had 11 levend geboren kinderen gekregen en 3 doodgeboren. En dat terwijl ze eigenlijk geen kinderen wilde. Welke boodschap krijg je dan mee als kind. Mijn cliënte mocht moeder en oma goed doorvoelen en beseffen dat dit iets over haar aardebinding zegt. Over haar basis. Er mocht een nieuwe innerlijke moeder komen, wat een verademing was dat. 

We hebben de hele moederlijn en daarna de vaderlijn geheeld. Wat kwam er veel naar boven, veel oud-zeer, veel inzichten. Toen het bij allebei de lijnen: de vader- en de moederlijn goed voelde, gingen we ze verbinden. Maar dat ging niet vanzelf. Vader die nu eindelijk mocht uiten dat hij het best moeilijk had met zijn verzorgrol, durfde zich niet weer te verbinden, stel je voor dat het weer zo zou gaan. Toen we vader ook een nieuw blad gaven en we dus een nieuwe energieke, innerlijke vader maakten van dat nieuwe blaadje, toen stroomde de liefde als vanzelf.

En wat was het geweldig om haar gezicht open te zien bloeien. Terug in haar kracht, ze voelde zich echt anders dan toen ze kwam. “Dit is echt heel bijzonder”, zei ze. “Ik heb echt al heel veel gedaan aan zelfontwikkeling en bewustwording, maar nog nooit zoals dit”  Ik ben heel benieuwd wat het voor haar gaat doen, dat de innerlijke vader en moeder nu hun rechtmatige plek in hebben genomen. 

Dit moet effect gaan hebben, in haar bedrijf, maar ook in de relatie naar haar ouders toe. 

 

Blog | (H)erkennen | November 2018

Herkennen, Erkennen en transformeren 

Ik heb erg weinig energie, zei ze. Een poosje terug zat ik helemaal in de flow, het stroomde super en toen ik tegen mijn vriend zei: “Moet je kijken, hoe het nu gaat met ons, vergeleken met vorig jaar en ook met onze bedrijven en vlak daarna ging het mis. Dat had ik ook niet moeten zeggen, het is alsof ik het over mezelf heb afgeroepen.

Maar wellicht was er nog iets in die fase wat nog om Herkenning & Erkenning vraagt voordat het getransformeerd kan worden? Ik vraag haar wat er vooraf is gegaan aan die veranderende flow en die moeheid. En dan begint ze te vertellen, tjonge het laat mijn mond openvallen wat zij de afgelopen jaren te verwerken heeft gehad.

Ze vertelt over de relatieproblemen, over de korte affaire die ze had en het abrupte stoppen daarvan, over haar miskraam, over het snel weer zwanger te zijn geworden daarna, over haar moeder die een hele ernstige hersenbloeding heeft gehad en waarvan gedacht werd dat ze het niet zou halen. Wat gelukkig wel het geval is, maar ze is niet meer helemaal hersteld. Niet meer de moeder van voor die tijd.

Na het gesprek gingen we aan de slag met haar en haar innerlijke man (daadkracht) en haar innerlijke vrouw (gevoel). Ze legde haar ik-blaadje neer en de innerlijke vrouw links voor haar en haar innerlijke man rechtsvoor haar. Ik vertelde haar dat ze zowel de actie/ daadkracht als het gevoel vooruitgeschoven had. Even niet voelen, even niks doen. Dat klopte! Ze herkende het.

Dus na het doorvoelen en aanvullen van haar ik-blaadje, zijn we de verdieping in gegaan van haar gevoel en wauw, daar mochten heel wat emoties gezien worden. Erkend worden.

Vooral het verdriet om haar relatie en dat van haar moeder, kwam naar buiten. Het mocht erkend worden, het mocht er zijn en niet meteen weer door, zoals ze altijd deed. Gewoon even helemaal doorvoelen, even lekker huilen, het even laten doorstromen, erover vertellen, goed voelen. Maar daar vroeg ook het verdriet van de miskraam om erkenning. Want ja, ze was kort daarna alweer zwanger en haar moeder lang ondertussen in het ziekenhuis, ze moest door en er was zoveel om dankbaar voor te zijn. Dat is zo, maar er was ook verdriet dat er mag zijn! Toen kwam er weer rust, was de zwaarte weg. Toen mocht het plezier weer verschijnen, mocht er weer joy zijn, weer een sprankeling, weer avontuur.

Bij haar innerlijke man (haar daadkracht) mocht er begrip komen voor de affaire en mocht ze ontdekken hoe dat was ontstaan, dat als ze maar doorgaat, en geen tijd neemt om te voelen, dat ze dan eruit wil vluchten en plezier wil en JOY. Terwijl als ze daar heel bewust tijd voor neemt, om te genieten, om te verbinden, om dingen samen te doen, dat die behoefte er dan niet is. Dus mocht ze zichzelf vergeven, mocht ze het accepteren.

Herkenning en erkenning…

Daarna hebben we de man en de vrouw weer verbonden, weer verliefd laten worden, weer passie gebracht in die samenwerking. En dan gaat het niet alleen om de eenwording met haar vriend, maar ook vooral om haar innerlijke samenwerking. Waardoor ze ook in haar bedrijf niet OF aan het voelen OF aan het doen is, maar juist allebei tegelijk, voelen en doen als eenheid in jezelf. Waardoor er een eenheid in jezelf ontstaat.

Omdat het verhaal van haar moeder haar ook erg emotioneerde, hebben we die ook nog gedaan. Ze koos voor haar moeder een lila blaadje en voor haar vader groen. En ze legde ze op de plek van de man en vrouw neer. En het voelde voor mij heel sterk dat de moeder boven stond en de vader onder. Dus ik vroeg haar of zij nu het gevoel heeft dat zij haar moeder ondersteunt ipv andersom en dan haar vader haar en haar moeder steunt. En dat klopte helemaal.

Toen we de vader en de moeder op de juiste plek neer legden, was er opeens rust. Voelde ze zich steviger en meer in balans. Haar moeder gaf aan dat het wel een teleurstelling was dat ze niet meer was hoe ze vroeger was, mijn cliënte gaf ook aan dat ze al jaren darmproblemen heeft, en darmen staan voor loslaten. Had ze niet al jaren alles binnengehouden en weer door? Zonder de signalen te herkennen en te erkennen wat gezien mocht worden. Voordat het losgelaten zou worden.

Nou in deze sessie ging het volop over erkennen, herkennen en loslaten. Moe maar kilo’s lichter stapte ze de deur uit!

Wil je ook eens ervaren wat het spiegelen voor jou kan betekenen?
Maak dan ook eens een afspraak voor een sessie. 

Blog | Onverwerkte scheiding | November 2018

“Mijn dochter heeft de scheiding nog steeds niet verwerkt, het gaat wel beter, maar het belemmert haar zo, zo sneu!  En ze blijft ook nog steeds bezig met haar vriendje, de verkering die al een poos uit is. Ik gun het haar zo, dat ze weer vol kan genieten en dat ze weer echt blij en gelukkig kan zijn. Ik zou zelf ook wel willen komen, maar ja, voor je kind heb je het over he?”

Vandaag kwam haar dochter, prachtige tienermeid. Een kleine 5 jaar geleden zijn haar ouders uit elkaar gegaan. Inmiddels hebben ze allebei een nieuwe relatie.  Al werkend bleek dat dit meisje het haar vader nog steeds heel erg kwalijk nam dat hij was weggegaan, dat ze boos was, en die boosheid had zich behoorlijk vastgezet in haar systeem. Ze nam het hem zoo kwalijk dat een relatie eigenlijk niet goed mogelijk was. Ze liet de verbinding niet echt toe.

Haar moeder was ze heel close mee, zo close dat ze het blaadje van haar moeder deels op haar eigen blaadje had gelegd. Voor mij voelde het alsof haar moeder (haar lijf) teveel ruimte innam, maar voor haar voelde het juist fijn. We zijn gewoon heel close, daarom heb ik het zo neergelegd.

Ik vertelde haar dat de plaats van de moeder eigenlijk achter haar is en zelfs onder haar uiteindelijk. Ik verlegde het blaadje en dat voelde ook prima. Bij haar moeder gaf ze in eerste instantie aan dat ze goed was zo, maar na wat doorvragen, wilde ze wel graag dat ze wat meer tijd met haar doorbracht, weer samen series kijken op Netflix (dus even samen verbinden en de spiegel voor moeder was ook: weer even verbinden met het speelse in zichzelf. Voor haar was de spiegel dat ze bewust contact mocht maken met haar lichaam en dat ze daar ook de tijd voor uit mocht trekken)

Daarna ging ze op vader staan en kwam de boosheid vrij. Ze vertelde dat ze boos was op haar vader, dat hij weg was gegaan, en dat ze hem daarom eigenlijk bleef afwijzen. Ze liet hem niet meer binnen. Als straf voor wat ie haar had aangedaan. Ik vertelde haar dat ze hierdoor wel haar eigen ontwikkeling tegenhield. Want doordat ze in de boosheid bleef, kon ze niet groeien. En kon er ook niet een nieuwe verbinding ontstaan.

Ik vroeg haar naar de vriendin van haar vader en voelde meteen de afweer in haar komen, en vroeg of ze ook af en toe tijd samen met haar vader had? Nee, eigenlijk niet, zij is er altijd, maar dat wil ik ook niet hoor.. iets met hem doen, heb ik helemaal geen zin in. Daar was de boosheid weer. Voor straf wil ik niks met jou!! 

Toen we gingen aanvullen en er vergeving en acceptatie kwam, toen verzachtte het en mocht haar vader voor haar komen liggen en kon er een nieuwe open verbinding komen. Nog wel met hulp van een extra blaadje waarop onvoorwaardelijke liefde stond, die als brug tussen hen kwam te liggen.

Daarna mocht moeder zich met vader verbinden, maar oefff daar zat een berg weerstand op! Bij moeder zat ook nog veel boosheid op wat hij hen had aangedaan. Bij moeder zat ook nog de weerstand om het oude los te laten en het nieuwe te ontvangen. Ik vroeg haar: wat denk jij: Houd je moeder net zoveel van haar vriend als ze van je vader hield of houdt ze je vader eigenlijk ook nog vast? Nee, ze hield meer van mijn vader dan van haar vriend nu. 

En ze zag de parallel met haarzelf en ook met het feit dat ze moeite had haar ex-vriendje los te laten en door te gaan. We hebben bij haar moeder ook acceptatie, vergeving en loslaten erbij gezet. Toen kon met een extra brug haar innerlijke vader en haar innerlijke moeder verbonden worden.

Daarna hebben we ook haar “voelen” (innerlijke vrouw) en haar “doen” (innerlijke man) geheeld en in balans gebracht en voelde ze zich veel rustiger.

Prachtig om daarna haar verwondering te zien bij de door haar uitgekozen remedies die precies pasten bij alle delen die ze vanmiddag had doorvoeld. 

Blog | Wat kan ik doen? | Oktober 2018

Een vrouw die van de week bij me was, heeft als droom om bij het water te wonen. Haar partner, wil wel graag samenwonen, maar in de stad, waar hij woont. Zij wil aan het water wonen ergens tussen haar werk en het zijne in.

Nu heeft zij een huis gevonden in een dorp, wat ze helemaal geweldig vindt, maar hij is helemaal niet enthousiast, het is niet in de stad. Wat kan ik doen om het toch door te laten gaan…Zij is nu de hele week al aan het visualiseren dat dit hun huis wordt. Ze wilde dus ook nog een sessie om hiernaar te kijken: Wat kan ik doen?

Al snel bleek dat haar innerlijke man en vrouw weer omgedraaid waren en op de verkeerde plek stonden. De vrouw in de “actiestand” en de man in de “voelstand”. Dat hebben we hersteld. Er was dus wel actie, maar onvoldoende diepgang in de actie, bij haar. Haar actie was nog te weinig verbonden met haar zielsmissie. 

Ze mocht nog eerlijker worden, naar zichzelf, nog veel meer vertrouwen hebben, dat de kosmos het beste met haar voorheeft, en dat niet alles onder controle gehouden hoeft te worden. 

Wat kan ik doen?
Daar mag het antwoord op zijn: vertrouwen! En in de spiegel kijken, wat zegt je spiegelbeeld je? In haar geval iets meer voelen en minder DOEN, en vooral samenwerken vanuit vertrouwen, vanuit eenheid, vanuit verbinding. Ik ben erg benieuwd of dit hun huis gaat worden, of dat er toch een ander “droomhuis” komt. 

Blog | Worsteling | Oktober 2018

Er kwam een jongen van in de 20 bij me. Hij durfde letterlijk niet in de spiegel te kijken naar zichzelf. Hij worstelde enorm met zijn gevoel. Was enorm perfectionistisch. Maar hij worstelde ook enorm met zwaarte met negatieve gedachtes en met zijn geaardheid.

Zijn vader was streng, en ik vertelde hem dat zijn vader de spiegel is voor zijn denken. Dus zijn denken is streng voor hem. En dat klopte helemaal. We hebben bij hem vooral gekeken en gevoeld wat zijn voelen en zijn doen te vertellen hadden. Je innerlijke man (daadkracht/ doen) heeft net als je innerlijke vrouw (voelen/ intuïtie) ook weer een mannelijk en een vrouwelijk deel. De daadkracht in het doen, en het voelen in het doen. (of zoals ik het ook wel noem: de innerlijke man van de innerlijke man en de innerlijke vrouw van de innerlijke man) Als je dus nog verder inzoomt op jezelf, en naar de diepe spiegels kijkt, dan wordt er heel veel duidelijk.

Het feit dat hij zo overspoeld wordt door zijn gevoel dat hij tegen dat gevoel niks meer kan doen. Dat komt omdat bij de diepere spiegels, het voelen de daadkracht onderdrukt. En de daadkracht staat ook nog aan de kant van de emotie van het voelen, waardoor hij er ook niet meer tegen kan vechten. Waardoor zijn gevoel, vooral zijn negatieve gevoel steeds groter werd en zijn daadkracht er niks tegen kon doen, want het werd onderdrukt door het gevoel.

En toen we het op de goede plek legden en hij mocht ervaren dat er meer positiviteit mocht komen, meer blijdschap, meer acceptatie, van zijn gevoel. Dat het niet meer hoefde te vechten voor erkenning. Maar dat de daadkracht ook echt zijn rechtmatige plek in ging nemen.

Toen was het zo bijzonder om zijn gezicht op te zien lichten en te zien verzachten en zijn houding van gesloten met zijn armen over elkaar te zien veranderen in open met zijn armen naast zijn lijf. En hij keek, zij het nog wat steels, naar zichzelf in de spiegel.

En dat hij na afloop zegt: U bent by far de beste therapeut waar ik ooit geweest ben. En ik vond het echt heel fijn! Dat doet een mens goed!

 

 

Blog | Geboortetrauma | Oktober 2018

Geboortetrauma en de invloed op je leven nu…

Een cliënte worstelt al een poosje met zichzelf. Een poosje terug gaf ze aan dat ze heel graag echt met haar eigen bedrijf van start wilde, dat ze haar praktijk wilde opstarten, maar echt serieus starten gaf toch paniek gevoelens. Ze legt de lat best hoog, steeds het gevoel dat er eerst dit moet doen, of dat ze dat echt goed moet kunnen, want ja, ze moet het wel echt alleen doen. Ze is echt super goed in haar werk, maar echt geloven deed ze dat niet.

We hebben al eerder samen gewerkt en dat gaf toen supermooi resultaat, maar echt volledig vertrouwen op zichzelf, dat was er nog niet. Dus solliciteerde ze op een andere baan, echt iets nieuws, en ze werd aangenomen. Maar ze voelt zich zo niet thuis daar, het voelt onveilig, ze hebben echt een hele andere visie op veel dingen en het valt haar zo zwaar. Ze kwam hierdoor in pure paniek terecht, de adrenaline giert door haar lijf, ze is kilo’s afgevallen, ze heeft het gevoel dat ze er helemaal alleen voor staat en dat ze niet mag opgeven voor haar omgeving, ze moet voor de ander doorgaan, terwijl ze zelf anders wil. En dat voelt ze echt in haar keel en borststreek, met een ademnoodgevoel.

Nu weet ik dat ze best een behoorlijk geboortetrauma heeft. Na haar geboorte heeft ze echt moeten vechten voor haar leven, was er enorme ademnood en was er enorm verdriet bij haar moeder en boosheid bij haar vader. Ze heeft in quarantaine gelegen in een couveuse en is ook echt een poosje gescheiden geweest van haar ouders, ze moest het echt alleen doen! Maar juist als pasgeborene voelde ze de emoties bij haar ouders en de angst en voelde ze dat ze voor hen door moest.

Zaterdag bij de lezing van Anne Verwaal realiseerde ik me dat haar problemen hier vandaan zijn gekomen. Dat het een spiegel is voor hoe zij nieuwe dingen ervaart. Als het nieuwe er is, dan geeft dat een enorme worsteling, een strijd en heel veel stress en ademnood.

Toen ze nog bij haar oude job zat, was haar bedrijf “het nieuwe” en dat gaf paniek en angst en het gevoel van ik moet het alleen doen. Toen ze van baan veranderd was, was de nieuwe baan “het nieuwe” en gaf dat enorme paniek en was er het gevoel: ik kan niet stoppen, ook al wil ik dit niet, want ik moet door voor de ander (het geld is nodig, wat zullen ze wel niet van me denken daar als ik nu al stop en dan heb ik niks meer). Maar als ze nu klanten had in haar praktijk, dan voelde ze dat ze het kon, het voelde vertrouwd, veilig en ze voelde dat ze dit echt te doen heeft.

Prachtig om te beseffen, dat toen haar werk in de praktijk “het nieuwe” was, dat het toen pure paniek gaf en nu ze een andere nieuwe baan heeft, is haar praktijk “veilig en vertrouwd” en haar nieuwe job geeft de pure paniek.

Haar geboortetrauma: het leven, geboren zijn, gaf pure paniek: ze moest beademd worden, ze moest gescheiden van haar ouders in de couveuse en ook nog in quarantaine. Wat een prachtig inzicht, wat een kwartjes… Maar hoe nu verder? We hebben haar IK- van nu opgesteld, haar vader en moeder en haarzelf als baby. Ze legde zichzelf neer, haar vader aan de rechterkant, iets naar voren, haar moeder links iets naar voren en de baby-ik lag voor haar.

Mijn vertaling daarbij is: Het nieuwe schuift ze vooruit, haar vader(denken) en moeder(zijn/ lichaam) schuift ze opzij. Wat ze voelde op haar ik-blaadje was die pure paniek, meteen een benauwd gevoel op haar borst, eenzaamheid, het gevoel er alleen voor te staan. Toen we de baby achter haar legden, tenslotte was die babytijd al een tijdje geleden en haar moeder en vader op de juiste plek, toen zakte de paniek al, ik vroeg haar: “Wat nou, als je het besef en je wijsheid van nu, de wetenschap dat het helemaal goed is gekomen met jou, wat als je dat meeneemt naar die babytijd?” “Ja dat is natuurlijk zo! Toen wist ik dat niet, maar nu weet ik het.”

Ze stapte op haar baby-ik en gaf haar het vertrouwen, de liefde, de steun, de wijsheid en de inzichten van nu en toen kwam er rust. Haar moeder had ook geen steun ervaren in die tijd, van haar moeder, ook dat heelden we. En toen moeder zich gesteund voelde en voelde dat ze ook in haar verdriet dat ze mogelijk haar kindje zou verliezen, niet alleen maar sterk hoefde te zijn, dat ze mocht schuilen en huilen bij haar moeder, dat ze niet maar door MOEST gaan. Toen was er zo’n veilige basis, zoveel liefde en vertrouwen.

Toen de moederlijn onder de baby-ik kwam te liggen en ze zich zo gedragen voelde, toen wilde ze dat gevoel, het liefst ook meteen verbinden met haar ik van nu. Wauww… zo mooi, haar borst ging vooruit, haar hoofd omhoog en ze stond gewoon letterlijk anders in het leven.

Toen we vader er bovenop legden, toen werd alles toch meteen weer zwaarder door de energie die nog op het vaderstuk zat (het denken) pas toen ze besefte dat ze haar vader, die ze altijd als heel dominant had ervaren, omdat haar denken en dan vooral het negatieve denken, altijd een grote rol had gespeeld. Toen besefte ze dat ze haar vader ook mocht zien als haar innerlijke wijsheid, die haar steunt en helpt. Toen zakte die zwaarte en werd het licht.

En mijn cliënte zei: Ik kan niet wachten om aan de slag te gaan, ik ga stoppen bij die nieuwe job en ik ben niet eens meer bang om het te vertellen. Ik ga aan de slag met mijn praktijk, ik voel dat ik het kan, ik voel me sterk en krachtig, kom maar op! Ik ben er klaar voor!

 

 

Blog | De ideale partner | September 2018

Hoe trek ik mijn ideale partner aan?

Laatst kwam er een hele leuke jonge vrouw hier in de praktijk. Ze wilde gewoon eens kennismaken met het spiegelen. En wat meer in contact komen met haar gevoel. Ze vertelde me dat ze altijd “foute” vriendjes had gehad, die dan ook weer weggingen of vreemdgingen of waar zij weer klaar mee was na verloop van tijd en dat ze zo ontzettend graag een leuke lieve man zou willen tegenkomen.

Ik legde haar het volgende uit:
Je partner is de spiegel van een deel van jou. Ben je een vrouw en heb je een man, dan is je man/ vriend de spiegel voor jouw daadkracht, je doen. Ben je een man en heb je een vrouw/ vriendin, dan staat zij symbool voor je voelen, je intuïtie.

De eigenschappen die jij weerspiegelt ziet in je partner, zijn de eigenschappen die jij uitzendt. Dat zijn dus de eigenschappen die jouw “innerlijke man” heeft.

Zijn er dingen die je helemaal niet leuk vindt aan je partner, waar je je groen en geel aan ergert? Dan zou het een heel goed idee zijn om eens te kijken naar je innerlijke man.

Is je man heel passief en onderneemt geen actie of voel jij je heel snel aangevallen en ben je snel beledigd? Snel op je tenen getrapt? Dan zou het heel goed kunnen dat je innerlijke man en vrouw niet op de juiste plek staan in jezelf. Ik hoorde haar denken? Huh… waar heb je het over?

Alles in jou heeft een “vaste” plaats vertelde ik haar.  Binnen het systemisch werken/ familieopstellingen werken we ook met velden/ plaatsen. Bij het Spiegelen kijken we daar ook op die manier naar. Je vrouwelijke kant is je linkerkant, dus je innerlijke vrouw staat links van je. Je mannelijke kant is je rechterkant, dus je innerlijke man staat rechts van je.

En dus gingen we samen aan de slag en stelden we eerst “IK” op en daarna haar “innerlijke man en -vrouw” (wat dus symbool staat voor haar “doen” en “voelen”). Bij haar bleek inderdaad ook de man en vrouw omgewisseld te staan. We gingen actief aan de slag en maakten van allebei die delen de ideale man en vrouw en vervolgens liet zij die delen verliefd op elkaar worden en liet ze de liefde stromen. Ze voelde zich super na afloop.

En na korte tijd leerde ze inderdaad een man kennen die precies voldeed aan het beeld wat zij van de ideale man had. Toeval? Nee, zeker niet, dit zijn reacties die ik heel, echt heel vaak terug hoor van klanten waarbij dit speelt.

Poosje terug kreeg ik een appje van een andere cliënte: Dit geloof je niet, maar ik heb mijn ideale man ontmoet, echt waar! Hij heeft precies díe eigenschappen die ik mijn innerlijke man pas had gegeven en het voelt ook meteen zo super met hem. Ik voel echt dat dit met onze sessie te maken heeft, want al mijn partners hiervoor waren totaal andere types, maar allemaal met vergelijkbare eigenschappen en deze is echt totaal anders. Dit is hem!

Heb jij nog geen partner? Of voldoet hij nog niet aan je ideaalbeeld, ga dan eens aan het werk met je innerlijke man. Het loont de moeite!

Blog | Verdieping in.. | September 2018

De verdieping in…

“Ik wil heel graag een afspraak maken om eens samen naar mijn innerlijke man en vrouw te kijken”, zei een van de deelnemers van mijn online programma. “Want ik heb het gevoel dat er meer opgelost mag worden dan er in het programma aan bod komt.”

Dus maakten we een afspraak om een sessie via skype te doen. Vandaag was het zover. Ik vroeg haar naar haar sollicitatiegesprek, wat ze onlangs had. “Wat denk je?, ik ben aangenomen”, vertelde ze.  Ze vertelde dat ze zo’n behoefte had aan iets voor haarzelf, en had weer een baan in haar oude vakgebied aangenomen als verzorgende bij ouderen.

Ze maakte ondertussen de A4tjes met IK en met innerlijke vrouw/ voelen en een met innerlijke man/ doen. Ze legde IK in het midden en rechts van IK lag het blaadje met innerlijke vrouw/voelen en links lag het blaadje met innerlijke man/ doen.

De man en de vrouw lagen dus omgewisseld, dat maakt dat de emoties heftig gevoeld worden en er weinig uit je handen komt. In haar eigen energie, haar ik-blaadje ervaarde ze weinig steun en begrip, dat hebben we haar gegeven.

Daarna stapte ze in haar voelen/ de innerlijke vrouw en daar werd ze enorm naar achteren getrokken, ze zat echt vast aan oude emoties en het voelde donker en zwaar. Dat hebben we licht gemaakt en het oude losgemaakt. We vulden haar op met gouden zonlicht, zelfliefde en zelfvertrouwen.

En terwijl ze daar zo stond en het nieuwe gevoel haar vulde, voelde ik opeens ook dat haar werk een verdieping zou gaan krijgen. Ze heeft namelijk ook een praktijk als medium. Maar ze mag het nu op een nieuwe manier gaan doen, echt voelen wat ze voelt. En die verdieping mag ze ook ingaan als verzorgende van de ouderen. Die mogen door haar gaan ervaren dat ze niet bang hoeven te zijn voor de dood. Ze mag voor hen de poort zijn, gewoon zonder dat ze het gaat prediken maar gewoon door te zijn.

Wat voelde het nu al anders, maar toch zijn we nog meer de verdieping in gegaan, want we hebben ook de diepere spiegels neergelegd. De man en de vrouw in jezelf bestaan ook weer uit een mannelijk en een vrouwelijk deel. Het vrouwelijke deel had speelsheid, lichtheid, overgave, aarding, zelfliefde en stabiliteit nodig.

Bij het mannelijk deel vh voelen voelde ze steeds naar achteren trekken en naar voren duwen. Ik zei “Er is iemand, die je vasthoudt aan het verleden maar je tegelijkertijd ook naar de toekomst duwt, want hij weet dat je vooruit moet.” “ja ik weet wie het is, het is mijn tweelingziel, we hebben elkaar jaren geleden ontmoet en afgesproken, we hebben alleen gepraat, maar het is abrupt afgebroken en niet goed afgesloten.” We hebben het losgemaakt en aangevuld.

Toen de delen verbonden en de onvoorwaardelijke liefde een brug laten zijn tussen het mannelijke en het vrouwelijke deel van het voelen. De liefde stroomde prachtig, wat een verdieping in het voelen kwam er zo. In die tijd was haar gevoel heel heftig en dat heeft ze ook met haar man besproken en verteld dat ze wilde scheiden. Hij gaf haar alle ruimte en steun, maar gaf aan dat hij op dat moment niet wilde scheiden, als het de bedoeling is dat jullie bij elkaar komen, doe ik een stap opzij en zal ik je in alles steunen, maar niet nu op dit moment.

Dat kwam allemaal weer boven toen ze op haar innerlijke man/ het doen stond. Daar op dat blaadje voelde je de wisseling tussen haar huidige man en haar tweelingziel. De man had respect nodig en toen vertelde ze hoe haar man had gereageerd op haar liefde voor haar tweelingziel. “Wauww respect”, zei ik, “wat een steun van je man”.  Grappig was dat ze in het begin op haar ik-blaadje steun en begrip nodig had van haar man. Maar haar man had dat ook van haar nodig.

En hoewel ze op die plek ook veel haar tweelingziel voelde en de aanvullingen ook vooral op deze man sloegen, verschoof het beeld nadat we de diepere spiegels deden naar haar huidige man en mocht ze haar tweelingziel loslaten en de verdieping in met haar huidige man, mocht ze hem weer opnieuw voelen en met andere ogen zien. Prachtig om die onvoorwaardelijke liefde te voelen stromen en die liefde tussen je innerijke man en vrouw te zien verdiepen.

Ik sloot af met een gedicht over de spirituele partnerschapsbelofte van Leny Stam, een vroegere leermeester van mij.

Spirituele partnerschapsbelofte

In onszelf ontmoeten wij
Onze geliefden, weerspiegeld
In de aardse werkelijkheid.

Samenkomend in de lente
Als de maan en de zon
Als de bruid en de bruidegom.

Man en vrouw zijn wij
Verschillend maar toch één
Gedeeld en weer verbonden.

Verlangende harten
In de hartstocht van het leven
Doven in regen van onbegrepen verdriet.

Met elke slag
Straalt het hart licht
In de donkere kamers van onwetendheid.

Houden van jezelf
Leert houden van de ander
In tere tinten van onvoorwaardelijke liefde.

Vertrouwen in het leven
Vertrouwen in elkaar
Verdronken en weer opgestaan.

Vergeving naar wie ons heeft gevormd
In de groei van ons leven
Verantwoordelijkheid nu, naar onze eigen vorm.

Gelukkig de man, gelukkig de vrouw
Zij zijn de aarde en de kosmische verbondenheid
In de eeuwige spiraal van het leven.

Gelukkig het innerlijke kind
Dat in de zuiverste diepten van de ziel
Zich met deze spiraal verbindt.

Reik naar elkaar
Zoek samen naar de lijn
Die de liefde en de kracht verbindt.

Hoor elkaars melodie
In een eeuwige dans
Van ontmoeten, delen en verbinden.

Van Leny Stam uit “voorbij het verlangen”

 

 

 

 

 

Blog | Broer/Zus | September 2018

Van de week heb ik met een cliënte gekeken naar haar broeder- en zusterschap. Broers en zussen staan voor samenwerking en verbinding met anderen en met jezelf. De eigenschappen die je bij je broers en zussen opvallen zijn delen van jezelf waar je al dan niet mee samenwerkt.

Mijn cliënte had 3 broers en een zus, zij was de jongste. Allemaal hadden ze een minder goede band met hun moeder (hun fysieke lichaam) en elk van de delen had zijn eigen leerstukken.

De oudste broer was heel lang geleden gescheiden en had nooit meer liefde toegelaten. De tweede broer was enorm sterk in zijn eigen weg gaan, maar had daarmee wel aardig wat verdriet veroorzaakt. De 3ebroer heeft vermoedelijk een vorm van autisme, en heeft gebroken met iedereen. De 4e, haar zus, had last van schizofrenie en was overleden aan longkanker en daarna kwam mijn cliënte als hekkensluiter.

Uit de prenatale teksten die we onlangs hebben gedaan samen, was al veel duidelijk geworden. Daar was namelijk uitgekomen dat haar moeder een hernia had toen ze zwanger raakte en er was dringend geadviseerd om abortus te plegen. Wat niet is gebeurd, maar moeder heeft de hele zwangerschap pijn gehad. Er was een onbewust contract waaruit bleek dat zij haar ouders gelukkig moest maken en de relatie tussen haar ouders moest herstellen.

Met dat in je achterhoofd gaan kijken naar de samenwerkingen bleek al snel dat het voor jezelf kiezen betekent dat er pijn en verdriet ontstaat. Dat ruimte innemen not done was, dat er delen waren die zich afsloten voor echt contact met het gevoel.

We zijn in de sessie met elke afzonderlijke broer en zus aan de slag gegaan en hebben ze die eigenschappen gegeven die ze nodig hadden om te helen. Dat was hard werken, maar ook zo mooi om de inzichten te zien en voelen binnenkomen.

We hebben elk deel (elke broer of zus) geaard door er de moeder onder te leggen. Zo aarden we de inzichten meteen in het fysieke). Aan het eind hebben we een nieuwe verbinding gemaakt. Dat kostte eerst nog best wat moeite, want meteen ontstond de angst dat er geen gelijkwaardigheid zou zijn en dat ze onder zou sneeuwen.

Maar zei ik tegen haar: “het zijn allemaal delen van jezelf, waarom ben je bang dat een ander deel van jou over jou gaat “heersen” en de baas zal zijn. Ze hebben met hun gedrag en eigenschappen aan jou dingen laten zien over jezelf. Die delen waren nadrukkelijk aanwezig in jouw zelf waardoor je onvoldoende bij jezelf kon blijven, dat was de overheersing. En nu je jezelf nieuwe inzichten en nieuwe groei hebt gegeven, hoef je dus ook niet bang meer te zijn dat zij jouw ruimte innemen.”

Toen kon de nieuwe verbinding aangegaan worden en ontstaan. Onder het prachtige lied:

All my relations van Windgong